Ewa Korczyńska (2.12.1909 – 13.01.2001)
Bohaterka z AK
Pilotka, zawodniczka i instruktorka Aeroklubu Poznańskiego w okresie II RP. Porucznik Armii Krajowej (AK). Po wybuchu II wojny światowej została wysiedlona do Warszawy i tam pod ps. „Ewa” prowadziła działalność konspiracyjną w Związku Walki Zbrojnej (ZWZ) i Armii Krajowej (AK). W latach 1940–1944 jako kurier na trasie Warszawa-Budapeszt wykonała wiele trudnych i niebezpiecznych misji. Uczestniczka Powstania Warszawskiego w 1944 r., ciężko ranna podczas walk z Niemcami. Za bohaterską postawę podczas II wojny światowej została odznaczona Krzyżem Walecznych i Orderem Virtuti Militari V Klasy. Po wojnie pracowała w Aeroklubie Poznańskim jako instruktor samolotowy i szybowcowy, a także jako nauczycielka w Technikum Ekonomicznym w Poznaniu. Była więźniem politycznym PRL-u. W 1953 r. została aresztowana przez UB i skazana na 15 lat więzienia za rzekomą działalność szpiegowską. Z więzienia zwolniono ją na mocy amnestii w 1957 r. Po wyjściu na wolność pracowała jako nauczycielka w Technikum Ekonomicznym w Poznaniu, aż do przejścia na emeryturę w 1969 r. Do końca życia była aktywnym członkiem Klubu Seniorów Lotnictwa Aeroklubu Poznańskiego. Zmarła 13.01.2001 r.
Janina Lewandowska (22.04.1908-21/22.04.1940)
Ofiara Katynia
Porucznik Wojska Polskiego. Córka gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego, naczelnego dowódcy Powstania Wielkopolskiego. Miłośniczka lotnictwa i muzyki. Była utalentowaną pianistką i sopranistką. Występowała w Poznaniu i innych polskich miastach. Ze względów rodzinnych zrezygnowała z kariery muzycznej i pracowała jako telegrafistka na poczcie miejskiej w Poznaniu. W okresie międzywojennym ukończyła Wyższą Szkołę Pilotażu na lotnisku Ławica k. Poznania, latała na różnych typach samolotów. W 1939 r. oddała skok ze spadochronem. We wrześniu 1939 r. została wzięta do niewoli przez Armię Czerwoną i trafiła do obozu NKWD w Kozielsku. Stamtąd 21. lub 22.04.1940 r. została wywieziona przez Sowietów do lasu w okolicach Katynia i zamordowana strzałem w potylicę. Była jedyną kobietą, która zginęła w Katyniu. Czaszkę Janiny Lewandowskiej zidentyfikowano po wielu latach i w 2005 r. pochowano w grobowcu rodziny Dowbor- Muśnickich w Lusowie k. Poznania.
Klementyna Mańkowska (1.08.1910 – 4.01.2003)
Hrabina – szpieg
Arystokratka, żona potomka gen. Jana Henryka Dąbrowskiego – Andrzeja Mańkowskiego z Winnej Góry k. Środy Wlkp. W okresie II RP zarządzała dobrami winnogórskimi. W wolnych chwilach z przyjemnością jeździła konno i prowadziła samochód. Od 1938 r. należała do Automobilklubu Wielkopolski. Podczas II wojny światowej wstąpiła do tajnej organizacji „Muszkieterowie” i prowadziła działalność wywiadowczą przeciwko III Rzeszy. Jako agentka „Muszkieterów” pozyskała wiele cennych, tajnych informacji. Przekazała meldunki dot. niemieckiego ataku na Belgię, Holandię i Luksemburg w 1940 r. oraz dane dot. rozmieszczenia niemieckich okrętów podwodnych (U-bootów) w okupowanym przez Niemców francuskim porcie Saint-Nazaire. Zdobyła dowody hitlerowskich zbrodni w Polsce i plany obozu koncentracyjnego w Treblince. Była jedną z najlepszych polskich agentek podczas II wojny światowej. Po zakończeniu wojny w 1945 r. nie mogła wrócić do majątku w Winnej Górze ze względu na grożącej jej represje ze strony komunistycznych władz. W 1949 r. wyjechała do belgijskiego Kongo, a pod koniec lat 60. osiadła na stałe we Francji, gdzie za zasługi wojenne od władz Noirmoutier otrzymała majątek ziemski. Zmarła 4.01.2003 r.
Klementyna Śliwińska (6.11.1892 – 22.05.1980)
Pionierka polskiego automobilizmu
Była córką Leonarda Falkowskiego, poznańskiego właściciela drukarni i wydawcy. W latach 20. XX w. wyszła za mąż za poznańskiego literata Leona Śliwińskiego. Pierwsza Wielkopolanką, która zdobyła prawo jazdy. Egzamin zdała w 1914 r. W styczniu 1924 r. jako pierwsza kobieta została członkiem Wielkopolskiego Klubu Automobilistów i Motocyklistów, który niedługo potem – na jej wniosek – zmienił nazwę na Automobilklub Wielkopolski. Pasjonatka motoryzacji i pionierka polskiego automobilizmu, będąca jedną z najlepszych zawodniczek w okresie II RP. W okresie międzywojennym prowadziła salon sprzedaży czechosłowackich samochodów marki Praga w Poznaniu przy pl. Wolności 11. Jako przedstawicielka Automobilklubu Wielkopolski startowała z sukcesami w wielu imprezach motoryzacyjnych. Była jedną z pionierek polskiego automobilizmu i popularyzatorką sportu motorowego. Po zakończeniu II wojny światowej nie wróciła do startów w rajdach i zawodach. W latach 60. XX w. zajmowała się opisywaniem historii automobilizmu w Polsce. Zmarła 22.05.1980 r.
Ojcumiła Pogorzelska (20.01.1910 – 1.09.2008)
Wschodząca gwiazda polskiego automobilizmu
Młodsza siostra znanej poznańskiej automobilistki, Klementyny Śliwińskiej. To właśnie dzięki niej pierwszy raz zasiadła za kierownicą automobilu i zaczęła startować w zawodach. Jednym z je największych sukcesów było zajęcie drugiego miejsca w zorganizowanym przez Automobilklub Wielkopolski Rajdzie Pętlicowym w 1931 r. Jedną z najbardziej uzdolnionych automobilistek w Wielkopolsce, określana mianem „wschodzącej gwiazdy automobilizmu polskiego”. Startowała w różnych imprezach motoryzacyjnych i bez kompleksów rywalizowała w nich z mężczyznami. Poza automobilizmem jej pasjami były taniec i gra w brydża. W 1935 r. ukończyła prawo na Uniwersytecie Poznańskim. Planowała pracę w Lidze Narodów, ale plany te zniweczyła II wojna światowa. W 1939 r. została aresztowana przez Niemców i osadzona w Forcie VII w Poznaniu, a w 1940 r. wywieziono ją niemieckiego obozu koncentracyjnego w Ravensbrück. Tam wykazała się bohaterską postawą, razem z innymi Polkami ratując życie jednej z więźniarek. Po wojnie wyszła za mąż za Michała Pogorzelskiego i opuściła Poznań. Zajmowała się m.in. prowadzeniem tartaku. Zmarła 1.09.2008 r.